Toon items op tag: venray

woensdag 10 augustus 2022 17:36

Een perceeltje ANNAHAEGHE wat kost dat eigenlijk?

Zoals bekend is een deel van ons St Annapark ingeruild voor woningbouw. We waren eens benieuwd hoeveel daar een perceeltje bouwgrond kost. Er is een steekproefje gedaan en een overzichtje gemaakt van de diverse prijzen. Daarin komen behoorlijke verschillen uit de m2 prijzen naar voren. In elk geval kunnen we de eigenaar van Parklaan 17 feliciteren. Daar is de laagste m2 prijs betaald van de hele wijk zo te zien. Op Parklaan 15 zit de eigenaar die het meeste kwijt is geweest per m2 grond. Buren van elkaar maar dus een heel verschil!

In de steekproef zijn 15 percelen bekeken.

Steekproef St Anna huisnummers

In onderstaande tabel is de kwestie nog eens verder uitgewerkt. Naast perceel/adres informatie is de het perceeloppervlak en perceelprijs (bron: kadaster) weergegeven. Dit is verder uitgewerkt in een prijs per m2. De verschillen kunnen dan worden uitgerekend met als uitgangspunt Parklaan 17. Parklaan 15 heeft dus €154,-- meer per m2 betaald dan Parklaan 17. Omgerekend naar een meerprijs op perceel 15 is dit meer dan een halve ton€.

Tabel steekproef 15 uitgebreid

In onderstaande plaatje is het nog eens in een grafiekje in beeld gebracht. Parklaan 17 is spekkoper met de meeste m2 voor de laagste prijs. Parklaan 15, de buren, hebbend de hoofdprijs betaald voor de grond. De minste m2 tegen de hoogste m2 prijs. 

Graph m2 m2

Wie kan ons helpen met een verklaring of heeft daar een mening over? Graag reacties aan Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Gepubliceerd in Nieuwsfeiten
Getagged onder
woensdag 26 oktober 2022 15:36

Een perceeltje Stuifduin wat kost dat eigenlijk?

In een voorgaand artikeltje zijn de verschillen in bouwgrondprijzen van de bouwkavels op Annahaeghe transparant gemaakt. Van een 15-tal percelen waren de vierkante meter prijzen uitgewerkt en er waren opmerkelijke verschillen te zien. Er zijn een aantal reacties binnen gekomen en één daarvan was “pas op met zo maar wat percelen kiezen en daar conclusies aan verbinden”. Dat klopt natuurlijk. De percelen waren zo goed als willekeurig gekozen en op deze percelen zijn verschillende typen woningen verrezen. Kans op een appels met peren vergelijk dus.

Dus maar weer aan de slag en een peren met peren vergelijk gemaakt. Op Annahaeghe is een type woning uitgekozen en verder uitgediept. Er zijn 12 percelen waarop woningtype type “Stuifduin” zijn, of worden, gebouwd. Het woningtype “Stuifduin” is beschreven in een verkoopbrochure dat te vinden is op onderstaande internetadres.

ANNAHAEGHE: WONEN IN HÉT PARK

In de brochure is ook aangegeven op welke specifieke percelen dit type woning wordt gebouwd. Hieronder de resultaten van het onderzoekje. Opmerkelijk zijn de verschillen in de gerekende m2 prijzen voor het jaar 2021. De verdere analyse en conclusies laten we deze keer over aan u als lezer.

Tabel Stuifduin

Tabel 1

Tabel 2

Gepubliceerd in Nieuwsfeiten
zaterdag 25 juni 2022 15:23

Jeuk

In een artikel op Venray-Transparant.nl heb ik gelezen dat Venray zo’n beetje de aars van de bio-industrie is. Op dit moment geeft het compleet uit de hand gelopen stikstofdossier veel onrust in het land. Door regeringsbeleid, gekneed door de handel en financiële lobby, is de situatie compleet geëscaleerd. De producent, de boer, is weer de klos. De boer is door de mechanismen in de markt gedwongen richting industriële voedselproductie en daarnaast gek gemaakt door halfslachtige regelgeving. Deze regelgeving was vooral op technische maatregelen gestoeld die in de praktijk dus niet of onvoldoende werkten. Het poldermodel van pappen en nat houden breekt ons nu op. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden en het lijkt er op dat er flink geamputeerd moet worden.

Dat het dossier ook in de gemeenteraad van Venray tot zorgen leidt is zichtbaar. De fractievoorzitter van het CDA Guus Reintjes krijgt er zelfs jeuk van. Aanleiding was een oplegnotitie van de Groen Links fractieleider André van Maarschalkerwaard. In een oplegnotitie werd gevraagd naar duidelijkheid over de emissies van een gecombineerde varkens-/insectenproductiebedrijf waarvoor plannen bestaan. Nu is het te hopen dat de jeuk van de heer Reintjes figuurlijk is bedoeld. Als het vanuit hormonale of allergiereacties komt wens ik hem veel beterschap. Jeuk kan verschrikkelijk zijn. Komt zijn ongemak vanuit het stikstofdossier dan wacht hem nog veel jeuk en krabwerk. Laten we eerlijk zijn. De achterban van de CDA in Venray komt voornamelijk uit de agrarische sector. Dus ook de politiek in Venray, heel veel jaren gedomineerd door het CDA, behoorde tot de veroorzakers van problemen. Ongebreidelde groei in veehouderijen hebben ons ook in Venray in de problemen gebracht. In onderstaande grafiek is de varkensdichtheid in 2014 weergegeven voor Nederland. In het 2e plaatje staat de varkensproductie in Brabant en Limburg op eenzaam niveau in Europees verband.

 

Varkensdichtheid nederland

Varkensdichtheid europa

Laten we nu eens eerlijk zijn en vaststellen dat dit niet gezond is. Stank- en fijnstofoverlast veroorzaakt door intensieve veehouderij (varkens, kippen, runderen, geiten) hebben serieuze gezondheidsnadelen. De vragen die dit meebrengt zoals van Groen Links worden vervelend gevonden maar zijn zeer relevant.

Ik wens de gemeenteraad van Venray veel wijsheid (en niet al te veel jeuk) toe in dit dossier.

Gepubliceerd in Ingezonden stuk
Getagged onder
donderdag 28 juli 2022 15:04

Òzze Harrie

Harrie Maessen is weer actief op de Blakt. Harrie probeert gronden te verwerven rondom de bezittingen die hij daar al heeft. De wit gemarkeerde percelen in onderstaande foto zijn reeds in het bezit van één van de Maessen bedrijven te weten Maessen Projecten B.V., Maessen Vastgoed Holding B.V. of Maessen Grondverzet & Recycling B.V.

Blakt nieuw Maessen

Harrie is op pad om de rest aan te kopen tussen zijn huidige bezit en industrieterrein de Blakt. Hij biedt prijzen met de argumentatie om een grind/zandwinning te gaan opzetten. De geboden m2 prijzen zijn dan ook ruimhartig gebaseerd op een delfstoffen winning.

Harrie heeft zijn plan om verder grind en zand te winnen op de Oostrumsche Heide in een 6e uitbreiding stuk zien lopen op maatschappelijke weerstand. De 6e put en weer 12 jaar een gebied dat overhoop ligt is een stap te ver voor het dorp Oostrum. Na het afronden van de huidige winning op Oostrumsche Heide komt er daar weer rust en wordt ingezet op verdere versterking van landschap en natuur.

Terug naar de activiteiten van òzze Harrie op de Blakt. Als Harrie er in slaagt om de bezittingen verder uit te breiden ontstaat er wel een erg groot gebied waar water komt! Groter dan het Parc de Witte Vennen. Lijkt wel een kleine Terraq die daar actief wordt. Wij zijn benieuwd hoe het dorp Oirlo tegen een dergelijke grootschalige zandwinning aan kijkt. Het zal t.z.t. wel verkocht worden als natuurontwikkeling waar het dorp veel profijt van zal hebben. We moeten alleen het bekende kleine motortje hebben volgens een gewezen Venrayse bestuurder 😉. O ja het gebied ligt wel een tijdje overhoop en alle profijt gaat naar Harrie die dan weer kan scoren op Quote 500. In 2021 schijnt zijn vermogen rond de 120 miljoen euro zijn geweest. Lekker verdienden ondermeer als huisaannemer van de Gemeente Venray toch?

Harrie quote 500

Of is het plannetje van Harrie toch wat geraffineerder? Het is hem natuurlijk bekend dat de geplande industrieontwikkeling op de Spurkt in het Loobeekdal gesneuveld is. Er moet toch ergens 32ha industrieterrein komen? Dat zal Harrie als huisaannemer van de gemeente Venray wel eventjes regelen. Dus een mooi waterpartijtje om Oirlo aan boord te krijgen en dan de rest perfect geschikt voor industrieterrein inclusief een mooi trailerpark voor de buitenlandse werknemers die op de Blakt werken of komen werken toch? Mooie kleine percelen voor de plaatselijke ondernemers die vooruit willen. Harrie heeft op de Vennenweg laten zien dat het niet altijd XXL hoeft te zijn. Of toch weer de Spurkt clausule bij te weinig verkoop kleine percelen en omschakeling naar toch maar XXL?

Een welgemeend advies aan de gemeenteraad van Venray. Zorg nu dat je helemaal in het begin geïnformeerd wordt over de plannen. Laat je niet, zoals op de Spurkt, voor bijna voldongen feiten plaatsen. Denk ook eens na over de nadelen van meer industrie en dus meer buitenlandse werknemers. Het laatste is beschamend en een vorm van moderne menshouderij voor de business van de rijken. Hebben we in Venray nog wel industrieterreinen nodig?

Park de witte Vennen 1

Park de Buitelandse Werknemer

Gepubliceerd in Ingezonden stuk
zondag 21 augustus 2022 07:10

The money pit?

The money pit is een Engelse uitdrukking voor bodemloze put. Geld wordt in een bodemloze put geworpen waarbij de kosten voor de maatschappij blijven oplopen. Geld, zeker geld uit gemeenschappelijke bronnen zoals subsidies en bijdragen in overeenkomsten door een gemeente, moeten doelmatig gebruikt worden. Er moet een vorm van rendement komen. Modern is de maatschappelijke kosten baten analyse (MKBA) om dit transparant te maken.

mkba-informatie.nl

Een voorbeeld: in een Peelgemeente wordt een mooi park, het St. Annapark, gebruikt om woningbouw en andere bestemmingen te realiseren. Het park wordt grondig verbouwd en dat levert wat op maar men levert ook in. Bijvoorbeeld de parkbeleving in een stad wordt aangetast voor woningbouw. Natuur, dieren, vogels en insecten leveren in voor mensenbelangen.

De MKBA kan ook gebruikt worden om achteraf eens te bekijken wat nu de winst is, is het maatschappelijke belang gediend? We willen immers leren voor de toekomst lijkt mij.

Voor de ruimtelijke ontwikkeling in het St Annapark is al vast e.e.a. op een rij gezet. Wat is er zoal door de maatschappij en in het bijzonder de Venrayse burger gesponsord in geld. Daarnaast hebben we natuurlijk ook het verlies aan natuurwaarden gesponsord wat niet echt in geld uit te drukken is. Dit is de maatschappelijke kosten kant dus.

Er is op is op het onderwerp St. Anna al eens een keer wat geschreven over de Anterieure overeenkomst en de geheimzinnigheid daaromheen. De gemeenteraad heeft dat document nooit in een besluitvormingsproces voorbij zien komen. B&W heeft dat destijds handig weggehouden van de raad. Wij nodigen u uit om ook dit artikelen nog een keer te lezen.

De uitverkoop van het st Annapark: de Anterieure Overeenkomst

De maatschappelijke kosten op een rij:

  • - € 6.000.000,-- aan va Gogh voor onderhoud aan park 2008-2018;
  • - € 400.000,-- van gemeente Venray voor publieke toegankelijkheid van park;
  • - € 500.000,-- van gemeente voor aansluiting Noordsingel;
  • - € 1.151.000,-- kwijtschelding door gemeente kosten grondexploitatie;
  • - € 2.000.000,-- kwijtschelding kosten ambtenarenuren over al de jaren;
  • - € 3.220.000,-- aan niet binnenkomende bijdragen op grondexploitatieplannen;
  • - € 3.500.000,-- bijdrage Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed;
  • - € 2.000.000,-- provinciale monumenten subsidie.

Bovenstaande zal uiteraard niet op de cent nauwkeurig zijn. Het is echter voor iedere burger die een beetje kan zoeken op het internet transparant te maken. De maatschappelijke kosten liggen op dit moment op ca. 18 miljoen euro. Uiteraard zullen we in de nabije toekomst wederom additionele subsidiegelden naar St Anna zien vloeien.

Wat krijgen we er in Venray voor terug? In elk geval geen sociale woningbouw maar woningbouw en gerenoveerde monumentale gebouwen voor welgestelde burgers die het zich kunnen veroorloven. Project voor de rijken met rendement voor de rijken gefinancierd door belastingen op de gewone burger?

Wordt het niet eens tijd dat de gemeenteraad de vragen gaan stellen die bij deze case horen? De erfenis St. Annapark is van een afgetreden selectie bestuurders en ambtenaren die nu nog actief zijn op het gemeentehuis. Welke keuzes zijn gemaakt en vooral welke belangen speelden er (ook in de achterkamertjes). Kan Renschdael hier risicoloos ondernemen op kosten van de maatschappij en hebben we te doen met een maatschappelijke money pit?

Gepubliceerd in Ingezonden stuk
maandag 26 september 2022 05:55

De stikstof in perspectief deel 3

Naar een nationale denktank voor het landbouw- en natuurbeleid. Het stikstofbeleid en vooral de manier waarop het wordt gepropageerd als uiterst urgent en de enige manier om de natuur te redden, schoon drinkwater te garanderen en te voldoen aan de Europese richtlijnen, heeft kwaad bloed gezet bij de agrariërs, ook die in Venray. De talloze vlaggen die verkeerd om hangen zijn daar een voor sommigen (of misschien wel velen) schokkende uiting van. Wij Venrayers vinden in meerderheid dat de intensieve landbouw in deze regio behoorlijk uit de hand is gelopen en dat de gevolgen in de vorm van stankoverlast, fijnstofvervuiling, watervervuiling , waterschaarste, bodemvervuiling en landschapsvervuiling, in ieders belang, nodig moeten worden aangepakt. Maar tegelijkertijd is het ook duidelijk dat het eenzijdige kabinetsbeleid geen eervolle vermelding verdient. Sterker nog, het gaat waarschijnlijk totaal aan zijn doel voorbij en werkt contraproductief. Deze conclusie wordt getrokken in een tussenrapport van DND (De Nieuwe Denktank), een groep van kritische onderzoekers die zich verenigd hebben om allerlei maatschappelijke vraagstukken diepgaand te analyseren en met suggesties voor oplossingen te komen, simpelweg omdat de overheid dit al jaren nalaat door crisissen eenzijdig met gemodelleerde ideaaloplossingen te benaderen die vervolgens niet bekritiseerd mogen worden op straffe van uitsluiting en beschuldiging van het uiten van desinformatie. Hun tussenrapport heet " Stikstof: van technocratische tunnelvisie naar realistisch rentmeesterschap”.

Wat zijn volgens hen dan zoal de zwakke plekken van het overheidsbeleid t.a.v. stikstof?

  • Allereerst wordt er voorbijgegaan aan het feit dat de stikstofuitstoot gedurende de laatste 30 jaar vrijwel is gehalveerd. Hoe kan het dan dat er plotseling een ecologisch rampzalige situatie is ontstaan in de natuur alleen door stikstofuitstoot?
  • De meeste andere Europese landen zien het in stand houden van hun Natura2000-gebieden als een probleem waar stikstofuitstoot slechts een van de vele factoren is.
  • Het natuurbeleid zal gericht blijven op de vermindering van de gemodelleerde stikstofdepositie (de zogenaamde KDW: Kritische Depositie Waarde) en niet op het in stand houden van de natuur. Het verlies van biodiversiteit is een veel ingewikkelder probleem dat dus ook als zodanig moet worden behandeld.
  • Er zijn geen redenen om aan te nemen dat het huidige beleid zal leiden tot florerende natuur, natuur-inclusieve landbouw, kleine, circulaire boerenbedrijven en schoon drinkwater, maar dat was nou juist wel de bedoeling.
  • De kleine (biologische) boerderij met koeien in de wei zal ten ondergaan, de gesloten megastal zal overleven, omdat het eerste leidt tot meer gemodelleerde stikstofdepositie dan het tweede. Het gebruik van kunstmest in plaats van dierlijke mest zal toenemen, want het eerste geeft betere uitkomsten in het stikstofmodel.
  • De Europese regelgeving stelt geen eisen op het gebied van stikstofdepositie, maar stelt slechts dat de staat van instandhouding van een natuurgebied niet mag verslechteren. De KDW kan hierbij een hulpmiddel zijn, maar dat hoeft niet.
  • Als de Nederlandse normen overal zouden gelden, dan zou in meer dan tweederde van alle Europese natuurgebieden deze normen overschreden worden.

Indien het beoogde stikstofbeleid strikt wordt toegepast, dan betekent dat voor de regio Venray en omstreken dat de normen nog steeds worden overtreden zelfs als alle agrarische activiteiten zijn gestopt. Dit komt omdat 35% van de stikstofdepositie afkomstig is van het buitenland (bron: RIVM). De denktank betreurt het feit dat de overheid door zijn communicatiestrategie suggereert dat personen die terechte zorgen uiten m.b.t. het overheidsbeleid kwade bedoelingen hebben en zich keren tegen beleid dat noodzakelijk is voor alles wat goed is voor mens en natuur. Het scheppen door de overheid van een dergelijke, valse tegenstelling is niet bevorderlijk voor de constructieve discussie die nodig is om tot verbetering van het beleid te komen, aldus de denktank. Wat we als regio en als gemeente Venray kunnen leren van De Nieuwe Denktank is dat we vooral zelf creatief moeten nadenken over waar we vanaf willen of wat we willen veranderen. Het lijkt wel duidelijk dat er drastisch maar wel geleidelijk moet worden ingegrepen om de stankoverlast en het mestoverschot, de bio-industrie en de monocultuur zodanig te reduceren dat het evenwicht hersteld wordt tussen voedselproductie, natuur, landschap en watervoorraad (zowel kwalitatief als kwantitatief). Dit zal een afstemming vereisen tussen de diverse lokale partijen, zoals agrariërs, politici, natuurbeheerders en burgers. Hier moeten we bij bedenken dat de Nederlandse natuur onderdeel uitmaakt het cultuurlandschap, door de mens gevormd. Als alle regio's dergelijke stappen nemen onder regie van een landelijke denktank, bijvoorbeeld DND, dan kan een geleidelijke transitie plaatsvinden naar een realistisch ideaal resultaat waarbij de 25 miljard euro op een zinvolle manier kan worden ingezet. Het kabinet moet dus ophouden met het doorgaan op deze eenzijdige en heilloze weg en het is aan de regionale overheden, dus ook B&W van Venray, om hen daarvan te doordringen.

Gepubliceerd in Ingezonden stuk
vrijdag 22 april 2022 15:29

Venray, de aars van de bio-industrie.

Het is weer bezig! De onwelriekende bio-industrie in Venray is weer duizenden tonnen stront aan het uitrijden. De stank doet mij altijd denken aan een aars. Wij, in de gemeente Venray, leven letterlijk en figuurlijk in de aars van een uit de hand gelopen intensieve bio-industrie. We slepen wereldwijd grondstoffen voor veevoer bijeen om de beesten te voeden en maken er als tweede-grootste voedselproducent ter wereld producten van die net zo snel weer over de grens verdwijnen. Het afvalproduct stront en pies en de ammoniakemissies die daar bij horen mogen we houden. Samen met de door industrie en verkeer geproduceerde stikstofoxiden wordt aldus een fijnstofsluipmoordenaar geproduceerd die pas op overzichtsplaatjes (zie onder) echt zichtbaar wordt. De effecten die het verder met zich mee brengt moeten we figuurlijk maar slikken en letterlijk inademen. De ammoniak en fijnstof die we constant op de longen en luchtwegen krijgen bezorgt mij, en velen met mij, een constante irritatie van de luchtwegen. De gevolgen op de lange termijn zijn vaak lastig te bewijzen, maar ernstige vermoedens zijn er in overvloed. De mantra “technische oplossingen” ingezet door de bio- industrie heeft zijn geloofwaardigheid verloren. Het beetje natuur dat we in Venray hebben gaat er langzaam maar zeker aan door de constante stikstofregen die plaats vindt. Je kan haast niet meer door de bossen en natuur lopen doordat de stikstof-minnende braam alles overwoekert, maar de onzichtbare schade woekert ook voort. Onder andere onze eiken hebben het zwaar en takelen af. Met elke soort die verdwijnt komen vaak honderden andere in gevaar door onderlinge afhankelijkheid. Gevolg: verdere vermindering van de biodiversiteit. Venray maakt een groene indruk, maar de werkelijkheid is heel anders.  

NO3 NH3 nederland 2021

 

Het wordt tijd dat we een dikke streep gaan trekken. De burgers van Venray hebben recht op een gezonde leefomgeving zonder constante luchtwegirritaties. De overheid moet maar eens gaat doen wat ze zeggen. Bestaande bomen en landschapselementen mogen niet meer worden aangetast. Bij projecten waar toch aantasting plaats vindt dient de compensatie 200% en functioneel te zijn voordat er een schop de grond in gaat. Dat #1MILJOENBOMENPLAN moet er nu maar eens komen. En ja, landbouwgrond zal daar plaats voor moeten gaan bieden om het mes aan twee kanten te laten snijden. Het mes zal aan twee zijden moeten snijden omdat er geen tijd meer te verliezen is. Wil je daar meer van weten dan verdiep je eens in het fenomeen overshoot, van William Rees. De Nederlandse Overshoot Day is de dag waarop de jaarlijkse bio-capaciteit van onze planeet is verbruikt als iedereen op aarde zou leven zoals Nederlanders (12 april in 2022).

https://populationinstitutecanada.ca/overshoot-humanitys-predicament/

De overheid heeft de mond vol van klimaatverandering en reserveert miljarden om de CO2-uitstoot terug te dringen, maar men beseft kennelijk niet dat klimaatverandering slechts een symptoom is van een veel groter probleem: overconsumptie. Als je niet zo van lezen houdt maar meer van plaatjes, laat onderstaande plaatje eens op je inwerken en projecteer dit eens op de bio-industrie in Venray. Iedereen weet dat er drastische maatregelen moeten worden getroffen, maar de bio-industrie oligarchen in Nederland en met name Limburg beheersen het proces. Tijd voor verandering, want de mensheid heeft geen andere keuze.

Overshoot William Rees

Gepubliceerd in Opinie
donderdag 28 juli 2022 14:33

De stikstof in perspectief deel 1

Inleiding

De laatste paar jaar lijkt een opeenvolging van crisissen te zijn. Na de klimaatcrisis hebben we inmiddels ook kennisgemaakt met de Coronacrisis, de crisis in Oekraïne, de energiecrisis, de voedselcrisis en dan nu ook de stikstofcrisis. De crisis in Oekraïne, hoe je ook aankijkt tegen de oorzaak ervan, heeft overduidelijk andere crisissen verergerd, zoals de energiecrisis en de voedselcrisis. Het verwijt dat al die wijze EU-politici niet in staat zijn geweest om het conflict met Rusland te vermijden is dan ook niet verwonderlijk en de achterdocht omtrent de ware bedoeling erachter is ook begrijpelijk. Dezelfde achterdocht kom je ook tegen bij de stikstofcrisis.

N2 poluytion

Is het de politiek te doen om de natuur en de biodiversiteit te beschermen en de volledig uit de hand gelopen intensieve veehouderij in te dammen? Je zou geneigd zijn te denken van wel, maar werd de alarmbel niet al in de jaren 80 van de vorige eeuw geluid door de toenmalige minister van Landbouw Braks (CDA nota bene)? En werd zijn waarschuwing niet decennia lang gebagatelliseerd en genegeerd? Het antwoord luidt bevestigend en daarom is de achterdocht bij met name de veehouders begrijpelijk. Is er soms sprake van een acute stikstofcrisis omdat er eigenlijk een woningbouwcrisis is die veel urgenter is, vooral door de enorme aantallen oorlogsvluchtelingen, met name uit de Oekraïne, en de constante stroom asielzoekers die voor overbezette opvangcentra zorgen? Het feit blijft dat er wel degelijk een stikstof gerelateerde crisis bestaat, waarbij we twee componenten moeten onderscheiden: de stikstofuitstoot veroorzaakt door met name de veehouderij (NH3 ofwel ammoniak) en die veroorzaakt door industrie en verkeer (NOx ofwel stikstofverbindingen met zuurstof veroorzaakt door verbrandingsprocessen). Beide zorgen voor lucht- en bodemvervuiling, maar NH3 heeft een ruim tweemaal sterker negatief effect op biodiversiteit, bron RIVM). Dit laatste verklaart waarom het vooral de boeren zijn die het moeten ontgelden.

Stikstof per land

Een van hun sterkste argumenten is het feit dat zij voor voedsel zorgen en in een tijd van dreigende voedselcrisis komt dat goed uit. Vandaar de grote sympathie bij velen voor hun protesten. Een ander sterk argument is dat het kabinet de pijn over de agrarische sector wil uitsmeren waardoor er onbegrijpelijke situaties ontstaan op bijvoorbeeld bepaalde Waddeneilanden waar vrijwel geen veehouderij is.

Historie

Na de Tweede Wereldoorlog stond vast dat de hongerwinter nooit meer mocht plaatsvinden. Door het controversiële plan Mansholt (1968) werden boerenbedrijven verplicht om moderner, grootschaliger en daarmee leefbaarder te worden. Zoals reeds gezegd in de inleiding werd er al in de jaren 80 gewaarschuwd dat het ongebreideld uitbreiden van schaalvergroting en focussen op industrial farming onder het motto “Nooit meer honger” ongewenste effecten had: steeds grotere bedrijven, kaarsrechte beken en sloten als gevolg van ruilverkaveling, stankoverlast en aantasting van de landschap en natuur, maar last but not least mestoverschotten. Aan het begin van de jaren zeventig waren door het toegenomen krachtvoergebruik de hoeveelheden stikstof en fosfaat in de mest flink toegenomen. Met de almaar groeiende dieraantallen werd dat een groot milieuprobleem. Beken en sloten bevatten in de jaren zeventig en tachtig veel te veel fosfaat waardoor je enorme algengroei kreeg.

Algenbloei

De mineralen uit de mest spoelden via de bodem ook uit naar het grondwater. De groei van de veestapel betekende ook een grotere mestberg, die de boeren niet helemaal kwijt konden op eigen grond of waarvoor ze niet de hoge kosten voor afvoer naar akkerbouwgebieden wilden of konden betalen. De drijfmest werd massaal geloosd in sloten en op het land. Voor er wat aan gedaan werd, was je alweer jaren verder. Lange tijd werd het probleem ontkend, door druk vanuit de agrarische sector. Opeenvolgende kabinetten hoopten telkens met technologische vernieuwingen en strengere regelgeving de problemen op te lossen, maar per saldo groeide de sector steeds door vooral ook omdat de landbouwsubsidies vanaf de jaren 90 gebaseerd werden op aantal hectares. Dit had nog meer schaalvergroting tot gevolg. De Rabobank zorgde voor de financiering van grote investeringen in nieuwe technieken en nieuwe stallen waardoor grotere aantallen dieren nodig waren om uit de kosten te komen. Inmiddels lijkt deze bank spijt te hebben van hun handelswijze. De agrobusiness had er ook belang bij in de vorm van veevoerleverantie , vleesverwerking en zuivelverwerking. Door het mestoverschot, met name bij de varkenshouderijen, kwam daar ook de mestverwerking als businessmodel bij. Kortom, de focus lag volledig op groei.

Nederland als tweede agro-exporteur van de wereld

De vleesfabriek die Nederland is geworden, exporteert jaarlijks voor zo’n 16 miljard euro aan dierlijke producten. Door de import van soja, palmolie en vlees is de Europese Unie – na China – hoofdverantwoordelijk voor ontbossing van regenwouden en andere kwetsbare ecosystemen. In Europa is Nederland koploper in de hoeveelheid ontbost gebied per hoofd van de bevolking.

afname diersoorten

In 2018 kwam maar liefst 10,4 megaton aan Europees graan ons land binnen voor veevoer, naast 8,9 megaton (niet-Europese) soja. Dit is zeer waarschijnlijk alleen maar gestegen sindsdien. Het merendeel van de ingevoerde soja wordt verwerkt in veevoer. Wat hier achterblijft is de stront. In zulke hoeveelheden dat de akkerbouw er ook geen raad meer mee weet: het mestoverschot.

Deel 2 zal verder ingaan op het mestoverschot, de perverse prikkels en De gevolgen van de stikstofcrisis voor de regio Venray

 

Gepubliceerd in Opinie
vrijdag 26 augustus 2022 18:53

De stikstof in perspectief deel 2

Het mestoverschot en de gevolgen daarvan

Het Nederlandse mestoverschot is in feite een overschot van ‘nutriënten‘: stikstof en fosfor. Die zijn aanwezig in kunstmest en in de grondstoffen van veevoer als granen en soja, aangevoerd van zowel binnen als buiten Europa. De geproduceerde dierlijke mest zorgt voor een verzadiging van de bodem. Vooral in de jaren 70 en 80 bevatte het veevoer zoveel fosfor dat dat nu nog merkbaar is in de bodem. Ondertussen probeert het Ministerie van Landbouw om de uitzondering om extra veel mest te mogen uitrijden op het land verlengd te krijgen. Met de dreigende waterkwaliteitscrisis (Nederland heeft de twijfelachtige eer om in Europa de slechtste waterkwaliteit te hebben) in het achterhoofd en de maatregelen die daar nog allemaal voor nodig zijn is dit natuurlijk dweilen met de kraan open. Immers bijna de helft van de watervervuiling heeft te maken met stikstof en fosfor als gevolg van overbemesting. Echter, het door velen als grootste overlast ervaren aspect van overbemesting is toch wel de stankoverlast, met name van varkens-en pluimveehouderijen. Tevens van pas met drijfmest behandelde akkers waar mais en raaigras gekweekt wordt en waarvoor dus de melkveehouderij verantwoordelijk is. Nederland is de lantaarndrager met het in stand houden van habitattypen in Europa. De druk op de natuur door het intensieve gebruik van ons kleine kikkerlandje is enorm. Ook in Venray is de afbraak van natuurwaarden een continue proces. Denk hierbij aan het St Annapark en de stort in het Venrays Broek waar de natuur tientallen jaren zijn gang heeft mogen gaan en nu weer ingeruild wordt voor een zonnepark.

Stikstof in perspectief 2

De gevolgen van de stikstofcrisis voor de regio Venray

Als de stikstofplannen van minister van de Wal in de huidige vorm doorgang vinden, ongecorrigeerd door de aanpassingen gesuggereerd vanuit het Ministerie van Financiën, gaat dat grote gevolgen hebben voor de veehouderijen in de gemeente Venray. Er zal ruim 50% aan stikstofreductie moeten plaatsvinden. De directe nabijheid van Natura2000-gebieden zoals Boschhuizerbergen en Maasduinen is hier mede debet aan. De boosheid en bezorgdheid die de betreffende veehouders al kenbaar hebben gemaakt bij het college van B&W is begrijpelijk. Tegelijkertijd moeten we toch ook constateren dat de bestaande situatie niet zover had mogen komen en dat verleende vergunningen niet hadden mogen worden verleend. De jarenlange klachten over stankoverlast, fijnstofvervuiling en gezondheidsschaden dientengevolge werden zelden of nooit echt serieus genomen. Steeds wogen de boerenbelangen zwaarder. Dit had natuurlijk alles te maken met hoe de macht in deze regio verdeeld is. Het positieve aan deze crisis is misschien dat het met name de veehouders dwingt om creatief om te gaan met de situatie. Mogelijke oplossingen zijn te vinden in samenwerkingsverbanden tussen akkerbouwers en veehouders met als doel regionaal voedselaanbod te bewerkstelligen voor vaste klanten uit de regio. Dit alles op een zo natuur- en milieuvriendelijk mogelijke manier, want ook de akkerbouwers in deze regio kunnen nog veel duurzamer en bodemvriendelijker te werk gaan.

Biologische landbouw

Er zou een soort heerboerconstructie kunnen ontstaan waarbij de supermarkten buiten spel komen te staan als grootverdienende tussenhandel. Wat eventuele financiering betreft zou de Rabobank zich eindelijk eens echt van hun duurzame kant kunnen laten zien. Geen woorden maar daden dus! Ook zou een serieus begin gemaakt kunnen worden met het regionale initiatief “Noord-Limburg, de gezondste regio “ waarvoor tientallen miljoenen klaarliggen, maar waar nog niets substantieels van is vernomen. Uiteraard zal ook de overheid eerlijk moeten zijn en niet de stikstofcrisis misbruiken voor andere doelen zoals huisvesting.

De nood is hoog. Ik weet niet of het opvalt maar het lijkt wel of het noordelijke halfrond in de fik staat. Overal bosbranden waar dit tot op heden niet gebruikelijk was. De intensieve landbouw, de continue afbraak van natuurwaarden voor mensen belangen breekt ons op. Dit is natuurlijk maar een onderdeel van het grote probleem. We gebruiken op dit moment in Nederland zoveel natuurlijke bronnen dat de Nederlandse overshoot day al op 12 april was. Het is een dieptepunt dat elk jaar geruisloos voorbij trekt, ook in Venray.

Earth Overshoot

Gepubliceerd in Opinie
Getagged onder
woensdag 31 augustus 2022 15:00

ANNAHAEGHE nog wat feiten en vragen

In een voorgaand artikeltje heeft u e.e.a. over perceelprijzen op ANNAHAEGHE kunnen lezen. Het blijkt dat de bewoner op Parklaan 17 een heel gunstige prijs van €284,--/m2 heeft gekregen. Deze prijs steekt in schril contrast af tegen die van de buren op Parklaan 15. De buren hebben nl. €439,—/m2 moeten betalen. Een verschil van €154,—/m2, wat toch best veel is. De eigenaar van Parklaan 19 heeft €80,--/m2 meer betaald dan die van Parklaan 17.

Steekproef St Anna huisnummers

Er is een vraag binnen gekomen van Patricia (echte naam bekend bij VT). Patricia’s perceel heeft meer dan €400,--/m2 gekost. De vraag luidde “Heb ik met mijn hoge m2 prijzen de lage prijzen moeten compenseren van de buurtbewoners op Annahaeghe”? Uiteraard is dit niet met een eenvoudig ja of nee te beantwoorden. Feit is dat op de 15 percelen van de steekproef een gemiddelde m2 prijs van €360,-- is betaald. Dit zal het bedrag voor Renschdael zijn om de business case winstgevend te maken. Dus vanuit ijkpunt €360,--/m2 hebben de kopers die meer hebben betaald dan deze €360,--/m2 de minderkosten voor de kopers onder de 360,--/m2 betaald. In zekere zin zou je vanuit dit gezichtspunt kunnen stellen dat het antwoord op de vraag van Patricia “ja” moet luiden. In onderstaande grafiekje is het nog eens in beeld gebracht. De eigenaren van de percelen boven de rode lijn hebben meer dan €360,--/m2 betaald en die eronder minder dan €360,--/m2. Echter dit is nog steeds een aanname, dus navraag bij de firma Renschdael zou hier meer duidelijkheid kunnen verschaffen voor Patricia.

M3 prijzen op gemiddelde 360

Venray-Transparant heeft inmiddels ook aanwijzingen gekregen wie op Parklaan 17 woont. Het blijkt een voormalig wethouder van het CDA. Ze heeft 728m2 bouwgrond gekocht voor €207.005 in 2021. De akte van levering voor het perceel is gedateerd op 19 april 2021. Hier levert Renschdael aan de destijds in functie zijnde CDA wethouder. Vergeleken met de leveringsacte van perceel Parklaan 15 & 19 zijn er geen afwijkende leveringsvoorwaarden gevonden. Dus blijkbaar geen redenen die een goedkopere levering van perceel 17 zouden rechtvaardigen. Enigst opvallende is dat er een akte van clérical error aan de leveringsacte is toegevoegd. Dit ging over erfdienstbaarheid en dat is geen reden om de grondprijs te drukken.

Dat de voormalig wethouder ook bestuurlijk met St. Anna c.q. Renschdael te maken heeft gehad blijkt uit de adviesnota van het college van B&W van 28 juni 2021. Het college van B&W adviseert de Commissie Wonen en de Raad Renschdael meer bewegingsruimte te geven op het St Annaterrein. Sterker nog het college van B&W adviseert de Commissie Wonen en de Raad dit advies voor kennisgeving aan te nemen. Op commentaar zitten ze blijkbaar niet te wachten. Samengevat wordt de firma Renschdael meer bewegingsruimte gegund op het St. Annapark. Het college B&W geeft de vrije hand aan Renschdael wat natuurlijk wel fijn is voor een projectontwikkelaar. De Commissie Wonen en de Raad nemen het advies dan ook ter informatie aan en het college van B&W loodst de case hiermee handig langs de gemeenteraad.

De argumenten van het college van B&W in de adviesnota:

1. De ontwikkeling van extra woningen sluit aan bij de ambities van het Programma ‘Koers op Wonen’ om de woningbouw te versnellen en het woningtekort te verminderen. Door hierbij in te zetten op verschillende woningtypen en -segmenten kan tevens tegemoet worden gekomen aan de kwalitatieve woningbehoefte.

2. Met het vergroten van het woningaantal op St. Annapark ontstaan er voor de Renschdael Groep meer mogelijkheden om tot een duurzame invulling te komen van de bestaande (waardevolle) gebouwen op St. Annapark. Door de nadruk te leggen op woon- en zorgfuncties in combinatie met horeca, dienstverlenende en culturele functies ontstaat hier een uniek woonmilieu, in een prachtig groen park op loopafstand van het centrum van Venray.

3. De extra woningbouw past binnen de eerder vastgestelde ruimtelijke kaders voor het St. Annapark, zoals de Stedenbouwkundige en Landschapsvisie en het beeldkwaliteitsplan. De belangrijkste afwijking van het bestemmingsplan is gelegen in het toegestane aantal (zorg) woningen. De kernwaarden, het groene karakter en de inrichtingsprincipes met verschillende deelgebieden/clusters en de centrale ontsluitingsstructuur blijven overeind. Wel is het noodzakelijk om een aantal eerder uitgevoerde onderzoeken te her-beschouwen.

4. Omwille van de snelheid en flexibiliteit bestaat de voorkeur om separate ruimtelijke procedures te doorlopen in plaats van een integrale herziening van het bestemmingsplan St. Annapark. Hiervoor geldt een aantal randvoorwaarden zoals een goede ruimtelijke onderbouwing en een zorgvuldige omgevingsdialoog. Ook dient een nieuwe anterieure overeenkomst te worden gesloten.

Principeverzoek meer woningbouw St Annapark 28 juni 2021

Woensdag 30 juni 2021 was een gedenkwaardige avond voor de Venrayse gemeenteraad. Wethouder Loonen legde de gemeenteraad uit dat “een beetje belangenverstrengeling” helemaal niets betekende. Onderzoeksbureau Berenschot had onderzoek gedaan naar de wethouder en in “de Loobeekdeal“ enige schijn van belangenverstrengeling vastgesteld. Hij zag het als een politieke afrekening. Ook de collega CDA wethouder Anne Thielen was zeer verontwaardigd en kon in dit landschap van onveilige dynamiek niet meer haar werk doen. Ze stapten er samen uit die avond.

Vervolgens werd op donderdag 1 juli de adviesnota Woningbouw St. Annapark openbaar.

Heeft zich hier destijds, parallel aan de zwanenzang van de CDA wethouders, nog een tweede discutabel proces voltrokken? Op 28 juni de adviesnota ingediend, op 30 juni beide CDA wethouders opgestapt en op 1 juli vrijgave van de adviesnota naar de raad die het in september van dat jaar voor kennisgeving aanneemt. Om de case nog een keer in perspectief te zetten hieronder een verwijzing naar het Venray-Transparant artikel “Hoe zou een gemeente moeten functioneren?”

Het functioneren in het kort:

De burgemeester vormt samen met de wethouders het dagelijks bestuur van de gemeente. Dit is het college van B&W, waarbij de burgemeester voorzitter is van dit college. De burgemeester heeft ook eigen taken en bevoegdheden. Tevens is hij voorzitter van de gemeenteraad.

Iedere wethouder heeft zijn eigen taakgebied, bijvoorbeeld onderwijs of financiën. De wethouder komt op voor de belangen van zijn taakgebied. Wethouders hebben hierover overleg met ambtenaren van het Rijk en de provincie. Ze hebben ook gesprekken met bewoners, bedrijven en organisaties.

De gemeenteraad controleert het werk van de wethouder. Vindt de raad dat de wethouder zijn of haar werk niet goed doet? Dan kan dit ertoe leiden dat de wethouder de laan uit wordt gestuurd.

De gemeenteraad is het hoogste bestuursorgaan in de gemeente. De leden van de gemeenteraad (raadsleden) nemen alle beslissingen die voor de gemeente van belang zijn. Bijvoorbeeld over onderwijs, nieuwbouw, industrieterreinen of de hoogte van de belastingen.

Raadsleden bepalen de belangrijkste punten van het beleid van de gemeente. Ze controleren of het college van burgemeester en wethouders (college van B&W) het beleid goed uitvoert. Het individuele gemeenteraadslid is een volksvertegenwoordiger. Zij/hij heeft haar/zijn voelsprieten in de samenleving en weet wat er speelt. Dat met de activiteiten op het St Annaterrein door Renschdael grote bedragen publiek geld gemoeid zijn staat vast. De eerste anterieure overeenkomst van een paar jaar terug is ook handig weg gehouden bij de gemeenteraad. We gaan eens kijken of dat er bij de volgende anterieure overeenkomst wel opgelet wordt.

Krijgt u nu ook zo een onbehagelijk gevoel dit alles zo overziend? Waarom betaald Patricia zoveel meer voor de bouwgrond? Komen de wethouders in Venray alleen op voor de belangen van het taakgebied of worden er ook andere belangen gediend? Zijn de burgers op het St Annaterrein aan willekeur overgeleverd? Op een schroefje verkeerd aan het huis in strijd met het bestemmingsplan St. Anna kan Renschdael zonder tussenkomst van een rechter €50.000,-- opeisen bij de huiseigenaar! Is de voormalig wethouder Thielen door Renschdael beloond met een lagere m2 prijs? Is er ook een beloning geweest voor andere leden van het college van B&W? De gemeenteraad Venray heeft nog wat te doen zo te zien.

Gepubliceerd in Opinie