Displaying items by tag: cda

Venray-Transparant heeft met het plaatsen van de artikelen over ANNAHAEGHE nogal wat stof doen opwaaien. De grote verschillen in grondprijzen zijn merkwaardig, maar zijn wel degelijk feitelijk en kraakhelder. Dat hier nadere uitleg aan de betreffende kopers noodzakelijk is lijkt ons duidelijk.

In dit artikeltje wederom een kwestie met een CDA-geur (sorry Anne wij kunnen er ook niets aan doen).  De inkt van het boek “De Vriendenreünie” (Dohmen, van der Steen) is amper droog en er is alweer materiaal voor een volgend boek. Wat kwam er zoal voorbij in de afgelopen tijd?

Laten we starten bij de rechtszaak van Raymond Knops – nu kamerlid voor het CDA – tegen Joep Dohmen. Knops spande vorig jaar een bodemprocedure aan tegen journalisten van de twee kranten, vanwege berichtgeving over een door hem aangekochte woning in het Limburgse Horst. Het CDA-Kamerlid richtte vooral zijn pijlen op NRC-redacteur Joep Dohmen. De twee kranten onthulden in 2020 dat Knops bij de grondaankoop voor zijn woonboerderij door de wethouders bevoordeeld werd. Knops zou meer grond toegewezen hebben gekregen dan andere kopers en zou een grotere boerderij hebben mogen bouwen dan volgens gemeentelijke regels was toegestaan. Dat laatste was tegen een ambtelijk advies in. Volgens Knops klopten die aantijgingen niet en vond zich ten onrechte beschuldigd van financiële bevoordeling. De rechterlijke uitspraak houdt in dat Knops op bijna alle punten in het ongelijk is gesteld. De kranten mochten schrijven dat hij bevoordeeld is, alleen het bedrag dat door de journalisten werd genoemd, tienduizenden euro’s, is volgens de rechtbank onvoldoende onderbouwd.

Ger Koopmans (CDA) was van 2014 tot en met begin 2021 de zonnekoning van het provinciehuis. Een grondtransactie tussen baggerbedrijf Teunissen en de provincie Limburg riep nieuwe vraagtekens op over de rol van ex-gedeputeerde Ger Koopmans. Een enquêtecommissie boog zich over mogelijke belangenverstrengelingen van voormalig gedeputeerde Ger Koopmans. De onderzochte transactie werd volgens NRC in 2016 gesloten en was onderdeel van de gebiedsontwikkeling tussen Ooijen en Wanssum. De provincie had de 40 hectare grond kunnen onteigenen van eigenaar Teunissen Zand en Grint. Dit bedrijf is gelieerd aan Terraq en werken samen onder Delfstoffen Combinatie Maasdal (DCM). Maar in plaats van een onteigening kreeg het bedrijf een aantal percelen in Grubbenvorst en Lottum. Die grondruil versterkte de positie van Teunissen en Terraq in dat gebied, wat hun kansen om daar in de toekomst zand te winnen vergroot. Bij baggerbedrijf Terraq had Koopmans jarenlang een bijbaan als commissaris. Aan de gesprekken in Gedeputeerde Staten (GS) over dat project deed Koopmans mee, wat in strijd was met de provinciale gedragscode. Artikelen en vragen hierover leidden uiteindelijk tot de parlementaire enquête waarvan de conclusies eind januari dit jaar werden gepresenteerd. Hoofdconclusie: geen belangenverstrengeling.

Wat betreft de heren Knops en Koopmans is echter onlangs een email uit 2015 vrijgegeven door de Provincie Limburg, na een WOB-verzoek door NRC. Deze mail werd als ´bijvangst´ gepresenteerd bij de presentatie van het onderzoeksrapport, en niet meegenomen in de conclusies. In deze mail worden beide heren gevraagd waar geld overgemaakt kan worden om het CDA te sponsoren. De vraagsteller was Bert van den Bercken. Bert van den Bercken was zowel parttime directeur bij de Limgroup BV in Horst aan de Maas van 2000 t/m 2017 als (nog steeds) parttime directeur bij Terraq in Venlo sinds 2000.

Er wordt dus gewoon via email adressen van de Tweede Kamer en de Provincie gevraagd waar het geld vanuit Terraq en Limgroup naar kan worden overgemaakt. De donatie aan het CDA zal vanaf 2015 jaarlijks vloeien, het rekeningnummer van CDA is Bert bekend. Onderstaand de bewuste email. 

Als u het voorgaande gelezen hebt dan kunnen we de kern uit elkaar trekken in feiten en aannames. Vervolgens kunnen we er wat stellingen aan koppelen.

Feiten:

• Bert van den Bercken heeft Ger Koopmans en Raymond Knops gevraagd waar er sponsorgeld over gemaakt kan worden naar een CDA kas;
• Deze vraag is over een zakelijk, provinciaal en tweede kamer-emailadres verlopen;
• Ger Koopmans en Raymond Knops hebben om sponsoring gevraagd;

Aannames:

• Terraq en/of Limgroep hebben daadwerkelijk het CDA gesponsord en zullen dit aannemelijk over meerdere jaren hebben volgehouden;
• Terraq heeft een goede deal gemaakt. In 2015 gesponsord en in 2016 bevrijd van 40 ha onteigening in het gebied Ooijen-Wanssum. Teunissen en Terraq hebben hun positie versterkt

Venray Transparant neemt nu de vrijheid een aantal stellingen te poneren:

• Sponsoring door Terraq is in dit geval zowel belangenverstrengeling als netwerkcorruptie.;
• De mail is bij de provincie en gouverneur Emile Roemer bekend. Passiviteit in actie is wederom kenmerkend voor onze bestuurders bij de provincie Limburg;
• De gemeenteraad van Horst aan de Maas is nu aan zet in de case Raymond Knops. De uitspraak van de rechter is klip en klaar hij heeft voordeel behaald;
• Corruptie loont in Limburg.

Pittige stellingen en wij vragen u als lezer om een reactie. Gaan we hier te ver en hebben we nu te maken met laster en smaad? 

Op 15 maart a.s. mag er weer gestemd worden in het kader van de Provinciale Statenverkiezingen. Deze zijn niet alleen bepalend voor de samenstelling van de Provinciale Staten en voor het provinciale beleid door de Gedeputeerden, maar ook de samenstelling van de Eerste Kamer hangt hiervan af. Dit laatste betekent dus dat ieders stem van doorslaggevende waarde kan zijn bij het goedkeuren van vaak controversiële wetten. Een voorbeeld van het laatste is de WPG (Wet Publieke Gezondheid). Wat veel mensen niet beseffen is dat deze wet de minister van VWS de bevoegdheid geeft om wanneer hem dat goeddunkt alle denkbare maatregelen tijdens de afgelopen pandemie, en zelfs nog strengere (!), kan invoeren. Dat een nauwkeurige evaluatie van de maatregelen tot nu toe niet heeft plaatsgevonden speelt hierbij kennelijk geen enkele rol. Over deze wet wordt in mei 2023 gestemd. Toevalligerwijs wordt in mei van dit jaar ook bij de WHO (World Health Organization) over dit soort zaken beslist. De algemene vergadering van de WHO (een niet-gekozen maar wel voor een groot deel door tech-miljardair Bill Gates gesponsorde organisatie) spreekt dan over wijzigingen in de Internationale Gezondheidsrichtlijnen die ertoe zullen leiden dat de directeur-generaal van de WHO straks aan miljarden mensen vrijheidsbeperkende maatregelen kan opleggen zonder dat landen daar zelf nog iets over te zeggen hebben. Er staat ons dus nog wat te wachten bij een volgende virusuitbraak. Weet waarop je stemt.

Wat lang niet iedereen beseft is dat op 15 maart a.s. ook (apart) gestemd gaat worden voor nieuwe besturen van de Waterschappen. Waterschappen zorgen voor schoon water in rivieren, meren, beken en sloten. Ook zorgen ze voor voldoende afvoer en opslag van water alsmede bescherming tegen wateroverlast. De samenstelling van het algemeen bestuur is als volgt, specifiek belang: agrariërs en natuurbeheerders ieder twee vaste zetels, algemeen belang: alle inwoners de resterende zetels (tussen de 14 en 26 zetels afhankelijk van het aantal inwoners).

De verkiezingen gaan dus over verreweg de meeste zetels en de politiek probeert daar natuurlijk een belang te verwerven door de kiezers voor te houden dat hun partij de waterbelangen van de burgers het beste behartigt. Een van die partijen was onlangs weer ongunstig in het nieuws doordat zij gebruikt maakt van een, volgens Kiesraadvoorzitter Wim Kuijken, mogelijk misleidende constructie. Net als bij de vorige verkiezingen neemt het CDA in Limburg deel middels de vermomming als partij Waterbelang Venray bijvoorbeeld. Zo zijn er 9 lokale Waterbelang partijen, die zich na de verkiezingen verenigen als een partij Waterbelang in het algemeen bestuur, dit alles geheel volgens de bekende CDA-norm “ als het juridisch mag is het ethisch verantwoord”. Aldus werden alle besluiten in het waterschap door het CDA genomen. In het dagelijks bestuur van 6 personen heeft het CDA 3 stemmen plus de stem van CDA dijkgraaf Patrick van de Broeck. Dit verklaart grotendeels de dubieuze gang van zaken omtrent de omstreden Loobeekdeal, waarbij ex-wethouder Jan Loonen en zijn familie betrokken was. De wethouder moest aftreden na een extern onderzoek, maar de onverkwikkelijke bevoordeling van de fam. Loonen is tot op heden onaangetast.

Leest u ook nog eens Waterschap Limburg “zachte heelmeesters, stinkende wonden”

De rol van Waterschap Limburg (en zijn voorganger Waterschap Peel en Maasvallei) is verre van integer geweest, maar desondanks ongecorrigeerd. Dit is des te schrijnender omdat de inkomsten en uitgaven van het waterschap uit belastinggeld bestaan. het waterschap dient ten dienste te staan van de maatschappij en politieke vrienden en belangen mogen hier geen enkele rol spelen. De ultieme vraag is dan ook of de politiek niet uit de waterschappen moet verdwijnen in plaats van steeds invloedrijker te worden, zoals D66 en Groen Links met name willen. Vooralsnog is dit echter niet het geval. Dus zitten we als kiezers opgescheept met verkiezingsprogramma’s en kandidaten die allemaal beweren dat ze voor schoon en veilig water zijn. Aldus blijven waterschapsverkiezingen wat ze juist niet moeten zijn: kiezen voor de blauwe, trouwe ogen van (on)bekenden of vriendjes. Of de democratie hiermee gediend is waag ik ernstig te betwijfelen.

Heeft er rondom de voormalige stort Venraysbroek een illegale ontgronding plaatsgevonden is de vraag. Dat er een grootschalige ontgronding heeft plaats gevonden staat als een paal boven water. In het ‘Cultuurtechnisch plan gebr. Loonen’ is weergegeven wat er allemaal veranderen zou. Dit plan is op 21 mei 2019 afgetekend door de in functie zijnde wethouder Jan Loonen en op 29 oktober 2019 door Arnold Jansen namens Waterschap Limburg.

Op de kaarten van dit plan is aangegeven dat er grootschalig drainage aangelegd zou worden. Omdat er beekdal hoogteverschillen aanwezig waren is het drainage plan in stukken opgedeeld. De hogere stukken kregen hun eigen drainage vak en de lagere dus ook. Een leiding- en putten plan zou nodig zijn om de drainage te realiseren. Uitvlakken van percelen was tot 30 centimeter toegestaan.

Cultuurtechnisch plan gebr. Loonen 

Frappant is dat het ‘Cultuurtechnisch plan gebr. Loonen’ afgetekend is na de vaststelling bestemmingsplan ‘Loobeek-Deelgebied De Spurkt en Venraysbroek’ op 30 oktober 2018.

Onderdeel van een procedure naar een vaststelling van een bestemmingsplan is dat belanghebbenden zoals omwonenden hun zienswijze en zorgen kenbaar kunnen maken. Wordt er voldoende met belanghebbenden rekening gehouden en is er kans dat er bijvoorbeeld schade optreedt door een veranderende grondwater huishouding?

Het cultuurtechnisch plan is ook nooit onderdeel geweest van de documenten die ten grondslag liggen aan de vaststelling van het bestemmingsplan ‘Loobeek-Deelgebied De Spurkt en Venraysbroek’. De belanghebbenden zoals de omwonenden hebben nooit aan zien komen dat er negatieve effecten in de grondwater huishouding zouden kunnen optreden. 

De vraag die nu voorligt is wie verantwoordelijk is voor de zettingsschade aan de huizen op de Endepoel. Extra fascinerend is dat het cultuurtechnisch plan helemaal niet is uitgevoerd zoals tussen de Loonens en het Waterschap overeengekomen. Er heeft voorafgaand aan het aanbrengen van de drainage een grote ontgronding plaatsgevonden. Onderstaand een beeld uit 2018 (Bron: AHN2) en 2021 (Bron: AHN4) hierop is duidelijk te zien dat de oorspronkelijke beekdal glooiingen verwijderd zijn. Alles is genivelleerd op biljartlaken niveau. Een berekening heeft aangetoond dat er ca. 71000 kubieke meter grond is verplaatst tot 2,5 meter diep. Dit alles zonder een ontgrondingsvergunning.

Algemene hoogtekaart Nederland 2018

Algemene hoogtekaart Nederland 2021

Bestemmingsplan Loobeek - deelgebied ‘De Spurkt’ en ‘Venrays broek’

Waren er wellicht archeologische waarden aanwezig? We zullen het nooit weten.

Het is publiekelijk bekend dat mensen die bij het project herinrichting Loobeekdal betrokken zijn geweest uitspraken hebben gedaan zoals “wat daar bij Loonen gebeurt is ongelooflijk”. Het wordt steeds duidelijker wat daar mee bedoeld werd. Bij het waterschap moet ondubbelzinnig duidelijk zijn dat er is afgeweken van het cultuurtechnische plan. Er werd intern binnen de projectorganisatie over gepraat. Waarom is er niet ingegrepen? Jan Loonen was 'wethouder' ten tijde van deze ontwikkelingen. Heeft die zich aan de wet gehouden of waren de belangen van de familie belangrijker?

Terugkijkend naar de 31 punten eisenlijst die tussen Ger Driesen en Jan Loonen is opgetuigd in november 2016 en de een definitie 32 puntenlijst is omgevormd in november 2000 wordt de wansmaak nog groter (bron: Hoffmann onderzoek 2021). Er zijn afspraken gemaakt over een pompgemaal in vanuit het afleidingskanaal die door het waterschap zou moeten worden gerealiseerd. Is er gewoon een zak gemeenschapsgeld overhandigd waarmee Loonen ongehinderd zijn eigen gang kon gaan?

Conclusie is dat de beerput “Herinrichting Loobeekdal” nog lang niet gedempt is. Zorgelijk is dat de instanties die hier bevoegd gezag zijn zoals Waterschap Limburg, Gemeente Venray en de Provincie Limburg betrokken zijn bij het project herinrichting. Er zal niet veel animo zijn om te gaan handhaven omdat dit ook meteen een brevet van onvermogen oplevert voor de handhavende instantie.

Gedupeerde huizenbezitters moeten achteraf reconstrueren en onderbouwen wat er zich allemaal heeft afgespeeld. Het waterschap, die is aangesproken op het onderwerp, vertoont tot op heden afwijzend en vermijdend gedrag in de vorm van vertragen en toedekken. Heeft het waterschap zijn toezichthoudende taak wel uitgevoerd of zijn er oogjes dichtgeknepen om de CDA-verhoudingen niet te verstoren?

Wordt het niet eens tijd voor onafhankelijk strafrechtelijk onderzoek van buiten de provincie? 

De gemeenteraadsverkiezingen staan voor de deur en dat gaan we na de vasteloavend vast merken. Kandidaten presenteren zich en verkiezingsprogramma’s zijn al te vinden. Het CDA verblijde de lezers van de Peel en Maas al met een cadeautje, een Vasteloavespuzzel. Men kon het niet laten om van een feest van verbroedering iets politieks te maken. In de woordzoeker kon gezocht worden naar allerlei woorden gerelateerd aan carnaval, zoals bijvoorbeeld Adjudanten, Jeugdprins en Vorstenraad. De zoekopdrachten Burgemeester en Wethouders zouden nog gelinkt kunnen worden aan de sleuteloverdracht op carnavalszaterdag, maar de zoekwoorden  Fatsoenlijk, Huisvesting, Wonen, Natuur en Vergunningen lijken toch wel erg politiek gekleurd.

Om er maar eentje uit te pikken ‘Wonen’. Aan dit item zal in de verkiezingstijd door, niet alleen het CDA, flink aandacht worden besteed. CDA-raadslid Guus Reintjes heeft hierop al een voorschot genomen. Aanleiding is het woningbouwproject De Lönse Plak. Op een perceel tussen de Brienshoekweg, de Van Berlostraat en de Pastoor Strijkersstraat in Leunen zijn 47 woningen gepland. Alleen….op de akker naast de geplande wijk wordt met pesticiden, ook wel gewasbeschermingsmiddelen genoemd, gespoten. Giftig spul, waarbij je niet te dichtbij moet wonen. De verkoper van de grond wil wel meewerken aan het stoppen met spuiten. Als compensatie moet hij dan wel een grote schuur naast zijn huis mogen bouwen. Hieraan wil de gemeente niet meewerken en dit is volgens gemeenteraadslid Reintjes niet in het belang van de behoefte aan huisvesting.  Hij oppert het idee van een motie, net in te dienen voor de verkiezingen, om de gemeente mogelijk hiertoe te dwingen. Er is behoefte aan woningen en daarbij komt volgens hem ook nog dat de boer geen financiële compensatie hoeft voor het verleggen van de spuitzone. Deze boer die, zoals verteld wordt, de betreffende grond verpacht heeft en dus zelf niet met gif spuit, ontvangt zeer zeker een uitstekende vergoeding voor de verkoop van zijn bouwterrein aan de projectontwikkelaar. Hierbij zal zeker rekening gehouden zijn met het beëindigen van activiteiten. Zo niet, dan kan dit natuurlijk nog. Het is aan de projectontwikkelaar of hij dit ervoor over heeft. Hopelijk kan er hierna volop gebouwd worden.

De gemeente wil door het voldoen aan deze nieuwe eis, geen precedenten stellen en laat zich terecht niet het mes op haar keel zetten. Als de boer wil blijven of laten spuiten moet hij de grond maar niet verkopen. Om nu met behulp van het CDA de schuld bij de gemeente te leggen, gaat wel heel ver. En om nog maar niet te spreken om hier verkiezingspropaganda van te maken.

Eerder was er commotie over het spuiten van Lelies aan de rand van Veltum. Dit mede naar aanleiding van gerechtelijke uitspraken waarin onderkend werd dat er mogelijk een relatie bestaat tussen deze insecticiden en aandoeningen als Parkinson. Het CDA bleef desondanks vol achter de betreffende spuiters staan. De betreffende middelen werden als iets onschuldigs aangeduid. In haar verkiezingsprogramma meldt men nu dat men wil dat er bij woningbouwprojecten zorgvuldig wordt omgegaan met spuitzones: “we beschermen de gezondheid van bewoners én houden rekening met de positie van onze agrariërs’. Misschien komt Guus Reintjes wel met een motie om het spuiten rond De Lönse Plak te verbieden, zodat er toch gebouwd kan worden.  Of betekent het rekening houden met de positie van de agrariër, dat hij een vette prijs krijgt voor de verkoop van de bouwgrond en als extraatje toestemming voor het bouwen van een grote schuur?

Dezelfde lelieteler die een brief op poten naar de gemeenteraad stuurde over de commotie over de spuitzone Veltum gaat tussen Leunen en Castenray een grote huisvesting (hé alweer een zoekwoord in de puzzel) voor buitenlandse arbeidskrachten realiseren. Bij het afgeven van de vergunningen melde de gemeente dat spuitzones waren opgegeven en dus niet in de weg zaten. Dat deze spuitzones benut werden door de bouwer van de huisvesting, de werkgever van al deze arbeidsmigranten en dezelfde is die waarschijnlijk elders gewoon verder spuit, werd hierbij niet vermeld.

De oplossing van de puzzel gaan wij trouwens niet verraden. 

Op Venlo-Transparant is een verhelderend artikel gepubliceerd over de macht die ondernemers creëren via beïnvloeding binnen politieke structuren, zoals gemeenteraden. Zijn er vazallen in de landelijke, provinciale en plaatselijke politiek?

Wilt u binnenkort gaan stemmen en denkt u met uw politieke keuze het verschil te maken? Lees dan onderstaande eens goed door. Voor wie zitten deze politieke partijen er nu eigenlijk? Voor u als burger of voor het grote geld?

Het Venlo-Transparant artikel zet de feiten uitvoerig op een rij en laat zien hoe geld, bedrijven en politieke functies in Limburg met elkaar verweven zijn. De bronnen spreken voor zich en zijn publiek beschikbaar, onder meer via berichtgeving in het AD.

Maar feiten alleen vertellen niet het hele verhaal. Wat betekenen al die verbanden voor de inwoner van Horst aan de Maas of Venray? Wat gebeurt er als je niet kijkt vanuit bestuurskamers of netwerklunches, maar vanuit de straat, de wijk, het buitengebied?

Wat gebeurt hier eigenlijk gezien door de bril van de gemiddelde kiezer die zich afvraagt: wie neemt hier eigenlijk de besluiten?

Het artikel op Venlo-Transparant

Centraal staat ondernemer Frank van Gool, medeoprichter van OTTO Work Force en voormalig mede-eigenaar van KaFra Housing.

In 2023 doneerde hij via zijn bv € 100.000 aan de VVD. Twee medebestuurders van OTTO Work Force deden daar elk € 50.000 bovenop. Zijn naam werd landelijk bekend na een opvallend optreden tijdens een verkiezingsdebat op SBS6, waar hij vragen stelde aan Pieter Omtzigt. VVD-leider Dilan Yeşilgöz bevestigde dat zij direct contact met hem had.

Uit interviews blijkt dat Van Gool contacten onderhoudt met meerdere partijen. Ook Emile Roemer, eerder voorzitter van het Aanjaagteam Bescherming Arbeidsmigranten, had intensief contact in dat kader. Rond de sector bewegen zich bovendien oud-politici, bestuurders en topambtenaren die overstappen naar bedrijven actief in arbeidsmigrantenhuisvesting.

In Noord-Limburg verrezen in korte tijd grootschalige woonlocaties voor arbeidsmigranten. Projecten werden in recordtempo gerealiseerd, terwijl omwonenden vaak langdurige procedures moesten voeren. Van Gool gebruikt ‘Roemer-proof’ als marketing slogan.

Klik hier voor het volledige artikel op Venlo-Transparant

Democratie of netwerk ten dienste van ondernemers?

Wat hier zichtbaar wordt, is geen toevallige samenloop van omstandigheden. Het is een netwerk. Een ondernemer met veel geld die zijn invloed zorgvuldig uitbreidt.

Een ondernemer met veel geld investeert niet alleen in vastgoed en uitzendkrachten, maar ook in politieke relaties. Hij doneert grote bedragen. Hij onderhoudt directe lijnen met partijleiders. Hij spreekt met politici van links tot rechts. Hij beweegt zich in besloten netwerken waar burgers niet komen. Als voorbeeld de Nationale Aspergepartij, waar bestuurders en bedrijfsleven elkaar gezellig in het Hilton onder vier ogen treffen. Op 26 april 2026 gaat het weer lekker los, politiek en ondernemers maken er weer een gezellige boel van deels op kosten van u en ik (Provincie Limburg is hoofdsponsor van dit treffen). Toegang tot de Nationale Aspergepartij is uiteraard uitsluitend op persoonlijke uitnodiging. Pottenkijkers uit Limburg zijn natuurlijk niet welkom ondanks we eraan meebetalen.

 Formeel is er niets strafbaars bewezen. Maar democratie draait niet alleen om wat wettelijk mag. Democratie draait om gelijke toegang tot macht en besluitvorming. Wanneer grote geldschieters rechtstreeks contact hebben met ministers, gedeputeerden en partijleiders, terwijl burgers afhankelijk zijn van inspreken tijdens een raadsvergadering van vijf minuten, ontstaat een scheef speelveld. Het risico is niet alleen daadwerkelijke corruptie, maar ook verlies van vertrouwen. En zonder vertrouwen functioneert een democratie niet. Het probleem zit niet alleen in geld. Het zit in verwevenheid.

Wanneer bedrijven afhankelijk zijn van vergunningen, bestemmingsplannen en handhaving, en tegelijkertijd nauwe banden hebben met bestuurders en partijen, ontstaat een afhankelijkheidsrelatie. Zelfs als alles juridisch klopt, blijft de vraag of het politiek zuiver is.

In Limburg komt daar een geschiedenis bij van bestuurlijke kwesties en discussies over transparantie. Commissaris van de Koning Emile Roemer erkende zelf dat het probleem in de provincie vooral zit in de manier waarop transparantie is ingericht. Maar wie het netwerk herkent, ziet vooral dat dezelfde namen, functies en belangen steeds terugkomen. Zoals reeds gemeld is de provincie Limburg hoofdsponsor van de Nationale Aspergepartij. Blijkbaar is dit voldoende argument om dit besloten feestje te rechtvaardigen en transparantie maar even te laten voor wat het is.

Voor de gewone burger voelt het alsof hij mag inspreken, maar niet meebeslissen. Tijdens het inspreken zitten de coalitiepartijen verveeld op hun IPad’s te kijken en de oppositiepartijen zijn machteloos en hebben buikpijn omdat de beslissingen toch al zijn genomen. Alsof procedures bestaan, maar de uitkomst al vaststaat. Dat ondermijnt vertrouwen. En zonder vertrouwen verliest democratie haar fundament.

De gemeenteraad verkiezingen

Komen er met de komende gemeenteraad verkiezingen vertegenwoordigers van bedrijfsbelangen in de raadszalen van De gemeente Horst aan de Maas en Venray?

Neem Leo van Megen.

Hij is financieel directeur bij KaFra Housing. Tegelijk is hij secretaris van de VVD Horst aan de Maas en secretaris van de Stichting Vrienden van de VVD Venlo. Nu is hij kandidaat voor de gemeenteraad van Horst aan de Maas.

Dat betekent dat iemand die dagelijks verantwoordelijk is voor de financiële koers van een groot huisvestingsbedrijf straks mogelijk meebeslist over bestemmingsplannen, vergunningen en toezicht in dezelfde regio waar dat bedrijf actief is.

Zelfs als hij zich formeel terugtrekt bij bepaalde dossiers, blijft de vraag hangen: hoe onafhankelijk kan een raadslid zijn wanneer zijn werkgever direct belang heeft bij gemeentelijke besluiten?

De burger ziet geen strikte scheiding, maar een overlap.

Dan Robert Kurzak.

Sinds 2006 actief bij OTTO Work Force, sinds 2019 bij KaFra Housing, inmiddels vastgoeddirecteur. Hij staat hoog op de kandidatenlijst voor de gemeenteraad in Venray.

Dit is geen kleine functie. Als vastgoeddirecteur houdt hij zich bezig met locaties, uitbreidingen, plannen en investeringen. Juist dat zijn onderwerpen die in de gemeenteraad op tafel komen.

De combinatie is op zijn minst wrang. In de raad krijg je toegang tot beleidsvoornemens, toekomstige bestemmingswijzigingen en politieke gevoeligheden. Dat is waardevolle informatie voor een vastgoedspeler als KaFra Housing.

Ook hier geldt: misschien is alles netjes geregeld op papier. Maar voor de inwoner van Venray blijft het gevoel hangen dat de scheidslijn tussen algemeen belang en bedrijfsbelang dun wordt.

En dan Leon Litjens, nog een stap verder.

Voormalig wethouder, nog steeds ‘ambassadeur’ bij Work and Stay, en met nieuwe wethouder-aspiraties.

Dat gaat verder dan een zetel in de raad. Een wethouder zit in het dagelijks bestuur. Een wethouder stuurt ambtenaren aan, onderhandelt over projecten en bepaalt mede de koers voordat de raad überhaupt stemt.

Als iemand met een actieve rol in een sector die direct afhankelijk is van gemeentelijke besluitvorming wethouder wil worden, dan schuurt dat nog harder. Dan gaat het niet alleen om meestemmen, maar om richting geven.

Voor burgers is dat moeilijk te rijmen. Hoe onafhankelijk kan beleid zijn wanneer bestuurders zelf geworteld zijn in de bedrijfstak die het meest profiteert van dat beleid?

De kernvraag

Niemand beweert hier dat individuen strafbare feiten plegen. Het punt is groter dan dat.

Het gaat om een systeem waarin economische macht en politieke macht steeds dichter tegen elkaar aan schuiven. Waarin donaties, netwerken, functies en kandidatenlijsten elkaar kruisen. Waarin achterdeurtjes tussen bestuur en bedrijfsleven eerder regel dan uitzondering lijken.

De burger ziet dat en trekt zijn conclusies.

Op verkiezingsdag stemt hij formeel op een partij of persoon. Maar in zijn achterhoofd speelt een andere vraag: stem ik op een volksvertegenwoordiger, of indirect op een bedrijfsbelang dat lak heeft aan mijn belang als burger?

Wat ik me al jaren afvraag - en velen met mij, denk ik - is wat een stel plaatselijke burgers bezielt om de lokale politiek in te willen onder de naam van een landelijke politieke partij. Dat moet toch betekenen dat je de normen en waarden, het stemgedrag in de Tweede Kamer en het beleid gevoerd bij regeringsdeelname onderschrijft.

CDA

Dat het CDA van oudsher in Limburg, weliswaar onder een andere naam (KVP), de partij is waar je als rechtgeaarde katholiek bij wil horen, snap ik, maar na de integriteitsschandalen van de afgelopen 10 jaar waarbij ook een lokale CDA-wethouder was betrokken, wil je misschien toch niet meer zo graag bij een besmette club politici horen. Wellicht heb je nieuwe hoop geput uit de als een komeet omhooggeschoten Bontenbal die met zijn fatsoensoffensief het christenhart van menige Nederlander heeft gestolen, ook al was hij tijdens de coronacrisis in zijn tweets niet zo fatsoenlijk richting mensen die achterdochtig waren ten opzichte van zogenaamde vaccins die in recordtijd en nog tijdens de testperiode massaal werden opgedrongen aan een bange bevolking onder leiding van zijn grote voorbeeld Hugo de Jonge

Verblind door zijn populariteit dacht Bontenbal ook wel even een oorlogsbelasting te kunnen opleggen aan alle burgers. Als sluwe politicus verkocht hij dit als “vrijheidsbijdrage” en de komende jaren gaan wij dit in onze portemonnee merken. Zijn coalitievriend en premier betaalt hier onder meer de reisjes naar Oekraïne van waar hij Zelensky persoonlijk gaat vertellen dat Nederland nog veel meer miljarden aan hem gaat geven zodat de oorlog nog langer kan doorgaan en er nog veel meer doden en gewonden gaan vallen.

VVD

Wat bezielt mensen om lokaal onder de naam VVD-politiek te willen gaan bedrijven? Zijn ze het dan eens met het jarenlange gedraai en gelieg van Mark Rutte, mede veroorzaakt door zijn gebrekkige actieve herinnering? Doorzien zij niet dat hij zijn laatste kabinet heeft laten vallen om zijn NAVO-baantje zeker te stellen, waardoor de EU-landen nu opgescheept zitten met een defensiebudget dat tientallen miljarden per jaar hoger is dan voorheen enkel en alleen omdat Big Daddy tot zijn grote verbazing zijn eerste bod van 5% zonder bezwaren zag worden geaccepteerd. Wil je daarmee worden geassocieerd? Moeten wij meegaan in de oorlogshitserij van ex-minister Brekelmans, waar ouderwetse en rationele diplomatie een veel betere oplossing zou kunnen bieden, niet alleen richting blijvende vrede maar vooral ook richting stabiliserende handelsbetrekkingen met Rusland, hetgeen onze energievoorziening een stuk goedkoper zou maken? En wat te denken van de lange lijst van veroordeelde VVD-ers in bestuursfuncties die de afgelopen decennia bepaald niet integer bleken te zijn? Vind je het dan ook acceptabel en integer dat plaatsgenoot van Gool de grenzen opzoekt bij zijn schenkingen aan de landelijke partij? Verklaart dit trouwens het feit dat je op sommige plekken in Venray binnen 100 m wel drie dezelfde VVD-borden tegenkomt?

D66

Hoe kun je in godsnaam de landelijke poster van je partij letterlijk overnemen en net als de landelijke lijsttrekker Jetten roepen dat het wel kan? Wat dat ook moge zijn. De door Jetten beloofde 10 nieuwe steden die het woningprobleem zouden gaan oplossen waren natuurlijk een luchtkasteel en werden ook al snel opgegeven na kritische bevraging. De kiezer had toch zeker wel begrepen dat dat slechts een metafoor was? Jetten wilde gewoon met de Nederlandse vlag zwaaien en nieuwe hoop bieden in tijden waarin er wekelijks ruim duizend gelukszoekers bijkomen die uiteindelijk allemaal een plek gaan opeisen. In feite zeg je dan als toekomstig premier dat de kiezer maar niet goedgelovig had moeten zijn, want politici beloven toch altijd van alles wat ze helemaal niet kunnen waarmaken. Wij, argeloze en onnozele kiezers hadden toch kunnen weten wie Jetten was als klimaatdrammer, want hij was het toch die ongehinderd door enige kennis daaromtrent stikstof beschreef als een “verstikkende deken”, CO2 als vervuiling bestempelde met de leus “Voor een schoon klimaat” en het effect van zijn tientallen miljarden kostende klimaatmaatregelen schatte op maar liefst 0,000036 graden verkoeling van de aarde, wetende dat China die verkoeling binnen een paar dagen teniet zou doen. Waren we al niet gewaarschuwd door het onbezonnen besluit van partijgenoot Vijlbrief die als staatssecretaris besloot de Groningse gasputten definitief te ontmantelen en dicht te storten, kosten ruim 2 miljard, zodat we nooit meer goedkoop eigen aardgas kunnen gebruiken dat ons had kunnen helpen om de energietransitie richting kernenergie te overbruggen. In het licht van de recente blokkering van de Straat van Hormuz is dit nog eens extra onverstandig gebleken. Kennelijk ging het ook hier om beeldvorming en moest de kiezer onder de indruk raken van de morele verhevenheid van de D66-politici.

GL/PvdA

Weliswaar hoort deze partij officieel niet bij de minderheidscoalitie, maar afgaande op de beleidsvoornemens van dit kabinet zal Rob Jetten verreweg het vaakst een beroep doen op vriendje Jesse. Dus ook hier de vraag aan de lokale politici: waarom wil je de naam dragen van een landelijke partij die de afgelopen jaren is geleid door de ex-vice-voorzitter van de EU-commissie die verantwoordelijk is voor de omstreden Green Deal die hij heeft weten te bewerkstelligen door miljarden uit te delen aan lobbyisten die de Europarlementariërs moesten ompraten. De huidige fractievoorzitter Klaver heeft er een handje van om anderen de les te lezen, ook al heeft hij het zelf mis. Zo heeft hij eens tijdens een debat over de verplichting om warmte- pompen te installeren in alle huishoudens om van het gas af te gaan, spreker Baudet geïnterrumpeerd over een volgens hem door Baudet gemaakte rekenfout. Baudet waarschuwde voor de enorme kosten die zo’n verplichting met zich mee zou brengen, namelijk 7 miljoen huishoudens maal 20.000 euro is 140 miljard in totaal. Klaver maande Baudet om maar eens rekenles te gaan nemen, want de uitkomst was volgens hem 14 miljard ….

Wil je bij zo’n arrogante en neerbuigende partijleider horen, vraag ik mij dan af?

Kortom, waarom zou je als lokale politicus met allemaal goede lokale bedoelingen die zware last van het landelijke beleid op je nemen waarvoor je je misschien wel schaamt of waar je eigenlijk niet achter staat?

Venray als plattelandsgemeente

In de Omgevingsvisie poneert de gemeente Venray zich als “tweede stad van Noord-Limburg”.

Ten onrechte, want Venray is geen stad maar een plattelandsgemeente bestaande uit een flink aantal kerkdorpen rond een kern die flink gegroeid is. B&W heeft dan vaak de neiging om stadsallures te krijgen die dan vaak in visionaire droomtaal tot hoogste doel worden verheven.

Als je zorgvuldig leest wat er staat doemt een beeld op waarbij Venray als “kern” wordt gezien binnen de “driehoek Venlo-Eindhoven-Nijmegen”. Gaat dit richting “Tri-State City” uit de vergezichten van marketeer Peter Savelberg waarbij we opgaan in een enorme metropool van 30 tot 45 miljoen inwoners, globalisering tot in het extreme?

Bestuurders en politici, keer terug op aarde en laat je inspireren door wat afgelopen zaterdag  tijdens een landelijke actiedag “Red het platteland!”, georganiseerd door de pas opgerichte Vakbond voor plattelandsbewoners in de omgeving van Barneveld, aan de orde kwam. Diverse gerenommeerde sprekers en deskundigen waaronder Rob de Wijk (over de geopolitieke belangen van voedselzekerheid) en de president-commissaris van Boskalis ( over de ondoordachte aspecten van de energietransitie) spraken daar over het belang van het platteland en bedreigingen die op de loer liggen hoofdzakelijk veroorzaakt door een eenzijdige focus en het bewuste gebrek aan aandacht voor en kennis over die belangen met name bij partijen zoals D66, GL/PvdA, Volt en PvdD, die met name in de grote steden het beleid bepalen en weinig oog hebben voor het platteland aldus een onderzoek van Maurice de Hond dat hij op die dag besprak. De overlast veroorzaakt door gedwongen asielopvang, gigantische windturbines, zonneparken en infrastructuur voor de energietransitie , natuurhersteldoelen als de re-introductie van de wolf (en als de wereldvreemde ecologen hun zin krijgen ook de lynx, de eland en de beer!) , defensie uitbreidingen als kazernes, schietterreinen, munitiedepots e.d. wordt door die partijen bewust of onbewust genegeerd. Voor wie meer van die bijeenkomst wil zien en horen, raadpleeg: https://www.youtube.com/live/5nLGNMlUrWU?si=UX4_PRtYE5zZZ9XA

Oproep aan de lokale politici van de landelijke partijen.

In plaats van slaafs het beleid vanuit Den Haag navolgen zou het deze politici sieren als zij hun bijzondere positie zouden inzetten voor het lokale beleid. Door op gezette tijden en zeer regelmatig informeren en feedback geven aan hun landelijke collega’s. En dan met name over hun blinde vlekken, waarmee ik hun falen nog mild omschrijf. Je zou immers verwachten dat de landelijke politiek serieus wil weten waarom er zo weinig vertrouwen is in de politiek.

Laat ze maar eens op het platteland beginnen, als ze echt willen leren.

Nu de voorbereidingen voor de gemeenteraadsverkiezingen op gang komen, staat het CDA in Venray op een kruispunt. De partij belandde daar de afgelopen periode op de oppositiebank, na de politieke nasleep van de Loobeekdalaffaire. In 2021 traden wethouders Jan Loonen en Anne Thielen af. Het vertrouwen kreeg een knauw, niet alleen in personen, maar in bestuursstijl.

Nu is Thielen terug als fractievoorzitter van het Christen-Democratisch Appèl in Venray. Jong, energiek, politiek ervaren. En mogelijk opnieuw met de ambitie om wethouder te worden als het CDA wint. Dat roept een principiële vraag op: kan een partij die landelijk zegt te willen breken met “mastodontengedrag” lokaal zonder duidelijke rekenschap terugvallen in oude patronen?

De landelijke lijn: geen mastodonten

CDA-partijleider Henri Bontenbal heeft uitgesproken 'geen mastodonten' in zijn fractie te willen. Daarmee doelt hij op bestuurders die zich onaantastbaar wanen, sterk leunen op hun netwerk en politieke overleving belangrijker maken dan publieke verantwoording. Joep Dohmen heeft in zijn boek De Vriendenrepubliek goed omschreven hoe zulke figuren gedijen in de habitat van de Limburgse bestuurscultuur. Bontenbal kan die niet meer gebruiken, zijn boodschap is helder: ervaring is waardevol, maar alleen als zij gepaard gaat met transparantie en zelfreflectie. Dit is niet vrijblijvend maar stuurt op cultuurverandering.

In Venray wringt het. De Loobeekdalaffaire leidde tot politieke verantwoordelijkheid en aftreden. Dat is op zichzelf een kracht van het systeem. Bestuurders stappen op wanneer het vertrouwen is geschaad. Maar aftreden is niet hetzelfde als afrekenen

Tot op heden is er geen expliciete, publiek zichtbare reflectie geweest waarin helder wordt benoemd:

- Welke bestuurlijke fouten zijn gemaakt?
- Welke lessen zijn getrokken?
- Hoe wordt herhaling voorkomen?

Zonder zo’n proces ontstaat het risico dat aftreden slechts een tijdelijke onderbreking is geen wezenlijke breuk.

Wat is mastodontengedrag eigenlijk?

Mastodontengedrag is niet leeftijdsgebonden. Het gaat niet om hoe lang iemand meedraait, maar om houding. Het is zichtbaar wanneer:

- Politieke verantwoordelijkheid wordt geminimaliseerd.
- Netwerk en positie zwaarder wegen dan publieke verantwoording.
- Kritiek wordt gezien als aanval, niet als kans tot verbetering.
- Terugkeer vanzelfsprekend wordt geacht.

Juist jonge bestuurders kunnen in dat patroon vervallen wanneer zij snel institutionele macht vergaren en daar moeilijk afstand van nemen.

Het risico voor Venray

Als Thielen bij verkiezingswinst opnieuw wethouder zou worden zonder dat eerst expliciet rekenschap is afgelegd, kan dat het beeld bevestigen dat er weinig werkelijk is veranderd.
at risico is niet alleen moreel, maar strategisch:

- De Venrayse kiezers die eerder het vertrouwen verloren, zullen niet terugkeren.
- Coalitiepartners kunnen terughoudend zijn.
- De oppositie zal het dossier blijvend agenderen.

Een partij die zegt te vernieuwen, maar lokaal terugvalt in onuitgesproken continuïteit, ondermijnt haar eigen geloofwaardigheid.

Eerst rekenschap, dan ambitie

Ambitie op zichzelf is legitiem. Politiek is geen strafbank. Maar de volgorde is cruciaal:

- Volledige en zichtbare reflectie op de Loobeekdalaffaire.
- Erkenning van gemaakte fouten, ook persoonlijk.
- Concrete bestuurlijke verbetermaatregelen.

Pas daarna: een gesprek over een mogelijke terugkeer in het college.

Dat is geen persoonlijke afrekening, maar een democratische voorwaarde. Bestuurlijke verantwoordelijkheid eindigt niet bij aftreden; zij begint daar vaak pas echt.
De keuze voor Venray

Venray kan kiezen voor herstel van vertrouwen door openheid. Of voor een pragmatische terugkeer naar bekende gezichten zonder diepgaande verantwoording.

ls het CDA in Venray de landelijke koers van Bontenbal serieus neemt, dan betekent dat: geen vanzelfsprekende terugkeer naar het stuur. Niet omdat ervaring ongewenst is, maar omdat geloofwaardigheid voorafgaat aan positie.

Wie opnieuw wethouder wil worden na een affaire, moet eerst laten zien dat hij of zij begrijpt waarom het misging en wat er fundamenteel anders moet.

Zonder die stap dreigt het gevaar dat Venray niet kiest voor vernieuwing, maar voor een jonge mastodont aan het roer.

Hebt u vragen voor Anne Thielen laat het ons weten!