Beste Venray-Transparant. Ik heb met interesse het artikel gelezen over het advies van de Commissie Bezwaarschriften aan de Burgemeester en Wethouders van Venray. Het is om te janken inderdaad. Ik stuur u onderstaande toe om op uw website te publiceren. Als er ambtenaren leden van het college of raadsleden zijn die het advies van de commissie lezen en begrijpen kan het zijn dat er een hoge mate van schaamte optreedt. Er ontstaan vragen: wat zeggen mijn familie of vrienden hiervan, kan ik nog over straat in Venray?
Om te voorkomen dat de schaamte tot een verkeerde afslag leidt geeft ik graag uitleg over schaamte en hoe hier toch iets positiefs uit te halen. Dit voor de mensen op het gemeentehuis die nog een beetje moreel besef hebben. Dus niet voor de narcisten en de corrupte exemplaren want die zijn niet meer te redden 😉
Daar gaat ie…
Schaamte is een bijzondere menselijke eigenschap. Ze kan je laten wegkruipen onder je bureau, maar ook op het idee brengen dat je iets moet veranderen. Je merkt dat je gedrag niet klopt met wat je zelf belangrijk vindt. Je neemt verantwoordelijkheid en probeert het beter te doen. Tenminste, zo werkt het wanneer schaamte haar werk goed doet en je daar de antennes voor hebt.
Wat gebeurt er lichamelijk als iemand zich schaamt?
1. Rood worden. De bloedvaatjes in het gezicht verwijden zich, waardoor de wangen, oren en soms de hals rood worden. Dit is een grotendeels onwillekeurige reactie. Je kunt dus letterlijk kleur bekennen zonder dat je dat wilt.
2. Ogen neerslaan en lichaamshouding veranderen. Iemand kijkt weg, buigt het hoofd, trekt de schouders op of maakt zich kleiner. Het lichaam kan als het ware proberen minder zichtbaar te zijn en de confrontatie te vermijden.
3. Zweten en een versnelde hartslag. Het autonome zenuwstelsel kan worden geactiveerd. Daardoor kun je gaan transpireren, een snellere hartslag krijgen of een droge mond ervaren.
4. Spanning in gezicht en spieren. De kaken kunnen zich aanspannen, de lippen worden samengeperst en iemand kan ongemakkelijk glimlachen, slikken of hakkelen. Soms ontstaat juist een verstarring waarbij iemand nauwelijks reageert.
5. Een ongemakkelijk gevoel in buik en borst. Sommige mensen voelen een knoop in de maag, druk op de borst, misselijkheid of een plotselinge warmte. De intensiteit verschilt sterk per persoon en situatie.
Wat betreft gedrag is al wat aangehaald bij de inleiding over schaamte hierboven. Merk je dat je wacht met naar huis gaan na het werk op het gemeentehuis tot het donker is (gelukkig dat het weer wintertijd is 😉), of durft niet meer door het centrum van Venray te lopen dan kan dat een teken zijn van ontstaan gedrag als gevolg van schaamte.
In het gemeentehuis van Venray zou een cursusje omgaan met schaamte wellicht geen overbodige luxe zijn.
In het Loobeekdal melden bewoners schade en stellen lastige vragen over grondwerk, drainage en de gevolgen voor hun leefomgeving. Zij willen weten wat er is gebeurd, wie daarvoor verantwoordelijk is en waarom de gemeente niet eerder duidelijkheid heeft gegeven. Dat zijn geen onredelijke vragen. Het zijn vragen waarop de gemeente Venray antwoord hoort te geven. Met een oplevering en afsluiting van een vergunning traject volstaat ff door het Loobeekdal rijden door een verantwoordelijke ambtenaar niet! De juristen in dienst van de gemeente die vluchtig en onzorgvuldig even toetsen of het past binnen een legalisatie traject slaan de plank volledig mis.
Vervolgens komt de Commissie Bezwaarschriften met een advies dat het college opnieuw naar zijn besluit moet kijken. De commissie wijst onder meer op tekortkomingen in het onderzoek en de motivering. Dit is een stevig signaal over het feit dat het gemeentelijke huiswerk rammelt aan alle kanten. De commissie doet dat in heel nette bewoordingen maar de burgers van Venray zullen dat vertalen in veel strakkere bewoordingen.
En dan? Komt er zelfreflectie? Worden de feiten alsnog grondig onderzocht? Vraagt iemand zich af hoe het kan dat bewoners met schade zoveel moeite moeten doen om antwoorden te krijgen?
Of verdwijnt het advies in een nieuwe stapel papier, naast de map “afgehandeld” en ga je weer lekker naar huis na het werk?
Voor ambtenaren zou schaamte een aanleiding moeten zijn om kritisch naar het eigen werk te kijken. Hebben we voldoende onderzocht? Hebben we de juiste vragen gesteld? Hebben we signalen van bewoners serieus genomen? Zijn we misleid door een ondernemer in het Loobeekdal? En hebben we misschien te gemakkelijk aangenomen dat een vergunning achteraf het probleem wel zou oplossen?
Voor het college geldt hetzelfde. Een wethouder hoeft niet bij iedere fout met het schaamrood op de kaken voor de camera te verschijnen. Maar wanneer een commissie tekortkomingen aanwijst, mag de burger wel verwachten dat het college daar zichtbaar iets mee doet. Niet met een bestuurlijke volzin, maar met feiten, uitleg en zo nodig herstel. Ook eens gaan praten met de slachtoffers en een bloemetje is op z’n plaats.
En dan is er de gemeenteraad. Die is er niet alleen om plannen goed te keuren en koffie te drinken. De raad moet het college controleren, juist wanneer een dossier aan alle kanten stinkt. Wie vraagt door als bewoners vastlopen? Wie controleert of het college de kritiek werkelijk verwerkt? En wie komt op voor inwoners die tegenover een gemeentelijke organisatie staan die veel meer macht, kennis, tijd en middelen heeft? Het afsluiten van het project Loobeekdal is een laffe daad als er nog gevolgen zijn die niet opgelost zijn.
Misschien kan de gemeente Venray beginnen met een eenvoudige cursus in drie lessen.
Les één: kijk in de spiegel. Een kritisch advies is geen persoonlijke belediging, maar een kans om fouten te ontdekken.
Les twee: stop met wegkijken. Onderzoek de feiten, beantwoord de vragen en maak duidelijk wat wel en niet is vastgesteld.
Les drie: doe er iets mee. Herstel wat herstelbaar is, trek lessen uit wat misging en leg aan de inwoners uit wat er verandert.
Het mooie van schaamte is immers dat ze niet het eindpunt hoeft te zijn. Ze kan het begin van verbetering zijn als je nog niet te ver heen bent.
Bewoners die schade hebben aan hun huizen, zitten niet te wachten op een lesje bestuurlijke procedures. Zij willen duidelijkheid, een eerlijke beoordeling en een overheid die haar verantwoordelijkheid serieus neemt. Wanneer zij telkens zelf achter onderzoek, documenten en antwoorden aan moeten, kan dat het vertrouwen in de gemeente ernstig aantasten. Dit is nu duidelijk het geval.
De publieke kritiek dat de gemeente Venray zich zou moeten schamen, is daarom vooral een oproep tot zelfonderzoek. Los die shit daar in het Loobeekdal op, en maak er vaart mee.
De coalitiepartijen hebben beloften gedaan over betrouwbaar bestuur, een gezonde leefomgeving en het serieus nemen van inwoners. Laat dat nu eindelijk eens zien! Doe eens wat je in die prachtige folder hebt geschreven.
Misschien hoeft niemand op het gemeentehuis zich publiekelijk te schamen. Maar er moet wel iemand bereid zijn te erkennen dat het beter moet.
Want een gemeente die nooit fouten toegeeft, leert niets. En een gemeente die niets leert, laat uiteindelijk de rekening bij haar inwoners liggen en zal nooit groeien.
Voel je je na bovenstaande gelezen te hebben slachtoffer en kom je er persoonlijk niet meer uit dan verwijs ik naar.
https://www.slachtofferhulp.nl/
https://www.politie.nl/aangifte-of-melding-doen
https://gesprek-met-een-priester/